Goedkoop naar Thailand

"Goedkoop naar Thailand"


Chiang Mai

Als je Thailand bezoekt mag je Chiang Mai eigenlijk niet missen, het Noorden van Thailand is adembenemend mooi en geeft je een ervaring om nooit te vergeten. Maar mocht je ervoor kiezen om toch voor zon, zee, strand te gaan wees dan niet getreurd, Thailand zal zo'n indruk op je achterlaten dat je zeker weer eens terug gaat zodat je dan alsnog alle tijd kan nemen om Chiang Mai aan te doen



Reacties:

19 feb. 2011 12:28:46
desiree
Trektocht door de dorpjes Karin, Lisu en Humon, het leefgebied van de bergstammen.

Terwijl we door een wereld zonder stromend water en elektriciteit reisden, groenten en specerijen plukten die we onderweg tegenkwamen en gebruiken in onze maaltijden, realiseerden we onszelf dat er een rijk leven schuil gaat na de moderne gemakken van deze tijd.


White Karen City:

We vertrokken via de achterdeurr van onze luxe hotelkamer in het boetiek hotel in Chiang Mai, gooiden onze backpacks achter in de pickup truck and klommen eroverheen om te gaan zitten. De truck was uitgevoerd met een geverfd metalen frame met voorin brede banken om op te zitten, achter in de truck waren geen zitplaatsen aanwezig. TOen we Pai gebasseerd waren ging de weg alsmaar omhoog richting Mae Hon Song. Het gebied waar we doorheen reden veranderde al snel van de geciviliseerde omgevig naar een ruig gebied en grof uitgekervte velden uit de stijle bergkammen.
Ban Mae song, het startpunt van onze tocht, is niet veel meer dan een dozijn bamboo huisjes in een bocht van de weg. Onze gids, Nong, leidde ons de weg langs een druk bewandeld pad, breed genoeg voor motors die tussen de vele dorpjes rijden. Terwijl we wandelen was 't tijd om wat werk te verzetten, Nong legde ons uit wat we uit de natuur konden halen voor ons avond eten en zodoende verzamelden we diverse bladeren en bamboo.
Toen we verder liepen zagen we rook uit de daken van een aantal bamboo hutjes die langs de weg stonden. Dit bleek de hoofdstraat te zijn van het White Karin Villiage, wat aan haar naam gekomken is door de ongetrouwde vrouwen die daar in witte gewaden lopen. Na het huwelijk dragen ze rode gewaden en zware katoenen jassen in felle kleuren. We liepen naar de opening van de hut, voordeuren hebben ze namelijk niet. De huizen zijn geplaatst in communie's van drie of vier omringd door een groentetuin en een buitenverblijf, compleet met een toilet enkel geschikt voor staand gebruikt en een emmer om ons te wassen, op dat moment beseften we ons dat we de badkamer gezamenlijk moesten delen ;)
We hebben de nacht doorgebracht met de warmte van het hechte familieleven aldaar. De algemene ruimte die overdag is ingericht als woonkamer met matten op de vloer verandert s'savonds in een slaapkamer. De vrouw des huizes zeurt nog even tegen d'r man dat hij de transistor radio te lang aan heeft staan, de batterijen moeten namelijk opgeladen worden door het kleine zonnestation in de tuin. Dit kleine dorpje voorziet zichzelf van de stroom die nodig of gewild is.


Lisu Village:

De volgende morgen werden we wakker, wasten ons en zette onze wandeling voort na 't warme afscheid. De liederen van Cicada die je op iedere zichtbare boomstam vind, vergezelden ons terwijl we naar Lisu Village wandelen, onze volgende thuis. Onze gids neemt een rups van een van de boomstammen en stopt het in zijn mond en roept: "Proteine". Het pad word smaller en stijler. Kleine boerderijtjes in iedere vallei, omringd met velden van mais, ginger en rijst. Rook van de brandende maishopen hangt in de lucht en verdonkert de hemel.
Terwijl we dichter bij het dorp aankomen, zien we metalen daken en een helder blauwe lucht opdoemen in de verte. Het is allemaal veel breder verspreid dan in White Karin village, elke boerderij heeft zijn eigen boerderijhuis. Zoals we al snel ontdekken ontbreekt het hier aan 't hechte communie gevoel waar we gister zo van hadden genoten. We toeren door de school met 3 ruimtes en aanschouwen wevende vrouwen voordat we ons gaan settelen. Helaas geen buren die spontaan langskomen en de open handel.
De volgende morgen maakten we een kleine wanderling waar we onze laarzen kwijt raakten tijdens het vangen van een losgeraakt bamboo vlot.

Wat helemaal geweldig was is dat we na 3 dagen aaneengesloten wandelden een vlot konden gebruiken om ons te verplaatsen, uhum wat we voor vlot moesten aanzien dan, 't was niet meer dan 10 armzalige stukken bamboe die aan elkaar geknoopt waren. Terwijl onze gids door de truck werd opgehaald die ook onze tassen meenam klommen wij aan bord van ons, uhm, vlot. Het vlot is minder dan een meter breed met kleien bankjes om op te zitten en veel stromend water langs onze voeten, Perfect, I love it! Na 3 dagen lang wandelen voelt 't water heerlijk fris aan en de langzame stroming zacht onze gemoedsrust. We drijven langzaam langs boerderijtjes en visnetten terwijl de rivier breder word en we een kleine krokodil het water in zien glijden, vissen uit 't water zien springen om vliegen te vangen. Na anderhalf uur naderen we langzaam Mae Hong Son. Een klein dorpje genaamd 't Switzerland van Thailand omdat de stijle bergen 't omringen.


Sight seeings:

Quaint Mae Hong Son ligt naast de grens met Myanmar en de invloed daarvan is duidelijk merkbaar. De stad staat vol met tempels in Burmese stijl met stijle houten daken. Het meest bekende is Wat Jong Klan, prachtig bij zonsopgang en ondergang door de relflectie in het meer. Naast de Chedi vind je een tweede tempel met omgekeerde glas in lood ramen met opmerkelijke details.

De nachtelijke markt, die naast Wat Jong Klang ligt is gelimiteerd tot 2 blokken, 1 voor voedsel en de andere voor andere waren. Je vind hier veel handgemaakte werken van de heuvelstammen zonder de goedkope kenmerken die verkocht worden op zo veel andere plekken terwijl het voedsel word aangeboden op basis van wijs aan wat je lekker vind en we koken het voor je, van pad thai tot zoetwaterkrab. We zochten wat lekkere dingen uit terwijl we genoten van het uitzicht op het prachtige meer met z'n unieke reflectie.

Mae Hong Son is een startplek die door veel trekkers gebruikt word, ten eerste omdat het een zeer coole plek is en 't je een heel relax gevoel geeft. Vroeg in de morgen zie je de monikken rond lopen om dingen te verzamelen wat de toeristen hebben achter gelaten.


Nachtleven:

Een beetje een kater van de nacht ervoor met rijstenwhiskey maar nog steeds een gezonde glimlach.

Mae Hong Son zit vol met barretjes, waar velen live muziek aanbieden, we gingen naar de hoofdstraat en deden een kroeg aan genaamd de Ting Tong, om te luisteren naar relaxte Jazz muziek. Dit is een goeie plek om een lekkere Chang of Singha te bestellen, beide prima bieren.

De dorpjes zorgen voor hun eigen uitgaansleven, onze eerste nacht tijdens deze trektocht stond al direkt bekend on de proeverij van rijsten whiskey. Terwijl we zo goed als klaar zijn met eten komen drie van de dorps ouderen bij ons aan de deur, ieder met een fles zelfgemaakte rijstwhiskey. Onze host haalt vervolgens zijn eigen huisgebrouwen fles te voorschijn. Ze nemen plaats on de vloer en onze host doet zich voor als onze tolk. Na een paar nipjes van dit mysterieuze goedje sla ik al bijna stijl achter over. Sake is hier niks bij vergelijken, echter houd mijn reisgenoot Alex het goed bij. Terwijl 't later en later word is er steeds minder vertaling nodig, tegen de nacht is 't een mengelmoes van handgebaren en gelach geworden. Alex geeft toe dat die geen flauw benul had wat er allemaal gezegd werd maar hij had de tijd van zijn leven.


Andere dingen om te doen:

We vertrekken naar de Ban Luammit Elephant reservaat om olifanten te rijden. Hier kunnen de olifanten vrij rond lopen in plaats van vast zittend aan een ketting dezelfde rondjes te lopen, de vergoedingen voor deze olifaten ritjes zijn bestemd voor 't stimuleren van fokprogramma's en uitbreiding van het leefgebied.
Onze oliftan bestuurder hoeft ook geen stokken of zwepen te gebruiken om onze olifant de goede kant op te laten gaan, in plaats daarvan doet die het met woorden en leerde ons ook om de olifant de weg te leiden. De gids stapte zelfs van de olifant af om 't ons te laten doen en liep er enkele meters achteraan, wat een ervaring. Ik had er wel spijt van dat ik me korte broek had aagedaan omdat zijn oren tegen mijn benen aansloegen en het ruige haar erg jeukerig werd. We reden door de jungle, daarna langs een beekje en wat boerderijen en zo weer terug. Er zijn diverse bedrijfjes die olifanten tochten aanbieden, ook langs de eerder vermelde heuvelstammen.


Restauranten:

Ons eerste feestmaal: Kip Green Curry

Terwijl het etenstijd werd, maakte 't hoofd van de familie grapjes over de kippen. Vrij vertaald: de langzaamste kip werd ons avondmaal. We keken toe terwijl ze de kippen voerde en greep er snel 1 bij de nek toen die voorbij rende en gooide 'm over de kop. Een paar seconde later vliegten de veren door de lucht terwijl ze 'm plukte. We maakten de eierplanten en de bladeren die we eerder verzameld hadden schoon en keken toe terwijl de Green Curry Kip langzaam klaar werd gemaakt in de wok vergezeld met gepeperde chilli bonen en komkommer salade.

De volgende dag, verzetten we onze wil om te spelen met de jonge biggetjes die door de achtertuin van onze host Lisu renden nadat we onlangs getuigden van de selectie en bereiding van ons avondmaal, we hadden zoiets van we kunnen beter niet teveel gehecht raken, en uiteraard toen 't avondeten naderde ontbrak er 1 biggetje.

Een van de dingen die Thailand zo amazing maakt is het eten wat je op straat kunt kopen. Stalletje na stalletje met kwaliteits eten wat ook nog is veilig is. Enig advies, probeer eten te kopen bij een stalletje dat een sticker draagt van de overheid wat betreft veiligheid al zal je dat niet overal en altijd tegen komen

Reactie plaatsen:

Dit wordt alleen getoond aan de beheerder(s) van deze website!